Ertu fylgjandi dauðarefsingum eða ekki? Ef svo er, hvernig
rökstyður þú það?
Ef þú ert hins vegar ekki fylgjandi dauðarefsingu, má spyrja,
hvers vegna ekki?
Af hverju má ekki dæma mann til dauða og taka hann af lífi, ef
sýnt er með óyggjandi sönnunum að hann hefur sjálfur
tekið saklaust líf, t.d. líf saklauss smábarns
eftir hrottalegar misþyrmingar? Af hverju má ekki dæma mann
til dauða sem hefur murkað lífið miskunnarlaust úr tugum þúsunda,
hundruðum þúsunda eða jafnvel milljónum manna, sbr. Hitler eða
Saddam Hussein? Hafa þeir þá ekki fyrirgert rétti sínum til að lifa
sjálfir?
Eða - er alrangt að leyfa dauðarefsingar? Hvernig getum við,
sem aldrei höfum framið slíkt ódæðisverk, leyft okkur að deyða
mann "löglega"? Erum við þá einhverju betri en slíkir kaldrifjaðir
morðingjar? Og hvað með þá fjölmörgu sem í gegnum tíðina hafa verið
dæmdir saklausir til dauða og teknir af lífi og sekt þeirra síðar
afsönnuð en of seint eða heyrir það sögunni til með nýjustu
rannsóknartækni? Hefur dauðarefsing dregið úr morðum í
þeim löndum þar sem hún er leyfð, t.d. Bandaríkjunum?
Ef öll ríki heims tækju upp dauðarefsingu frá og með
morgundeginum hvernig heimur yrði það?
Er hægt að fara einhverja millileið? Er hægt að vera bæði með og
á móti dauðarefsingum? T.d. að heimila dauðarefsingar í þeim
tilfellum þegar um morð á börnum er að ræða eða fjöldamorð framin
eða...?
Hvað finnst þér? Segðu álit þitt hér að neðan eða taktu þátt í
könnuninni.
Kveðja
Heimir Karls.
PS Satt best að segja á ég svolítið erfitt með að gera upp hug minn
í þessu máli.